Architektura · model bezpieczeństwa · biblioteka prawa
Lex Agent nie jest czatem z modelem. To pipeline kontroli jakości, w którym kilka sztucznych inteligencji sprawdza się nawzajem, a ostatnie słowo należy do człowieka. Poniżej cała maszyna, warstwa po warstwie.
01
Dokumenty wchodzą na maszynę kancelarii i dostają tożsamość.
PDF, skany, zdjęcia — OCR działa lokalnie. Każdy dokument dostaje identyfikator DOK-xx, hash SHA-256 (wykrywanie duplikatów i manipulacji) oraz mapę stron. Od tego momentu każde twierdzenie systemu będzie wskazywać dokument i stronę.
02
Ten sam akt czyta kilka niezależnych modeli AI naraz.
Modele różnią się architekturą, treningiem i ślepymi punktami — dokładnie jak rzeczoznawcy z różnych izb. Każdy pracuje w osobnym procesie, bez podglądania odpowiedzi pozostałych. Efekt stada jest tu wrogiem jakości, więc jest konstrukcyjnie wykluczony.
03
Każdy model oddaje niezależny raport merytoryczny.
Struktura obowiązkowa: fakty potwierdzone → dowód → strona; twierdzenia stron; sprzeczności; braki oznaczone DO USTALENIA; hipotezy wyłącznie jako HIPOTEZA ROBOCZA. Model, który nie ma materiału, musi to napisać — domyślanie się jest błędem krytycznym.
04
Raporty konfrontujemy. Twierdzenie przechodzi tylko z pokryciem.
Arbiter porównuje audyty cząstkowe i rozstrzyga rozbieżności jawnie: co modele potwierdziły wspólnie, gdzie się różnią, dlaczego. Do dalszej analizy idzie wyłącznie to, co ma pokrycie źródłowe w aktach lub bibliotece prawa. Rozbieżność nie jest ukrywana — jest informacją dla mecenas.
05
Przepisy i sygnatury kontra korpus lokalny i bazy oficjalne.
Każdy przepis sprawdzany względem biblioteki prawa (ISAP/Dz.U., EUR-Lex) z ustaleniem wersji obowiązującej na właściwą datę i przepisów przejściowych. Każde orzeczenie wymaga źródła pierwotnego: sn.pl, trybunal.gov.pl, CBOSA, HUDOC, CURIA. Bez pełnego uzasadnienia orzeczenie dostaje klasę C i nie może być filarem zarzutu.
06
Osobny agent o rolę przeciwną: obalić, nie ratować.
Symulacja sędziego II instancji: granice zaskarżenia, standard kontroli, ocena każdego zarzutu osobno, najkrótsza droga oddalenia pisma, brakujące kontrargumenty i niekorzystne orzecznictwo. Wynik zawsze kończy się listą poprawek obowiązkowych — które wracają do projektu pisma.
07
Żaden dokument nie wychodzi bez decyzji mecenas.
Pismo nosi stopkę „projekt AI — wymaga weryfikacji” do czasu zatwierdzenia przez pełnomocnika w systemie. Mecenas widzi pełen log: który model co twierdził, jakie źródła przeszły weryfikację, gdzie arbiter odnotował rozbieżność. Odpowiedzialność zawodowa zostaje w kancelarii.
Analiza merytoryczna idzie przez siedem warstw kontroli. Terminy procesowe mają własny, prostszy tor — bo tu ryzykiem jest nie analiza, lecz przeoczenie. Tor wygląda tak:
T1
Model czyta wpływ i proponuje termin wyłącznie wtedy, gdy wynika wprost z treści — zawsze z dosłownym cytatem i numerem strony dokumentu.
T2
Propozycja trafia do kolejki „oczekuje na potwierdzenie”. Do radaru wchodzi dopiero po akceptacji mecenas; odrzucone zostają w historii ze śladem audytowym.
T3
Kalkulator liczy bieg terminu w wariantach (od dnia następnego vs włącznie), uwzględnia soboty, niedziele i święta ustawowe PL oraz pokazuje najwcześniejszą bezpieczną datę.
T4
Lokalny harmonogram codziennie sprawdza radar: przypomnienia T-7/T-3/T-1, zadania dla odpowiedzialnego prawnika, eskalacja krytycznych przekroczeń do partnera. Nic nie wychodzi na zewnątrz.
Generator dokumentów to drugi tor — obok analizy merytorycznej. Tu prędkość nie kosztuje bezpieczeństwa, bo każdy etap ma własną bramkę kontrolną:
D1
Pełnomocnictwa, wezwania, pozwy, uchwały, umowy. Żaden szablon nie wchodzi do użytku bez review merytorycznego; edycja zawsze cofa go do szkicu.
D2
Formularz jest wstępnie wypełniony kartą sprawy. Każda wartość nosi plakietkę źródła; czego brak — jawne DO USTALENIA, nigdy wymysł.
D3
DOCX i widok druku A4. Dopóki pismo nie zostanie zatwierdzone przez pełnomocnika w systemie, nosi oznaczenie „projekt AI — wymaga weryfikacji”.
D4
Mecenas zatwierdza projekt jednym kliknięciem — z pełnym śladem audytowym. Od tej chwili dokument jest czysty formalnie i gotowy do podpisu.
Lokalny korpus budowany z wyłącznie oficjalnych źródeł. System zawsze wskazuje wersję przepisu właściwą dla daty czynności — i nigdy nie powołuje tekstu, którego nie potrafi pokazać.
| Zakres | Źródło | Uwagi |
|---|---|---|
| Kodeksy i ustawy PL | ISAP · Dziennik Ustaw | teksty jednolite + historia nowelizacji + przepisy przejściowe |
| Rozporządzenia wykonawcze | ISAP · Dziennik Ustaw | w tym wycena nieruchomości, opis i oszacowanie |
| Prawo UE | EUR-Lex · CURIA | traktaty, rozporządzenia, dyrektywy, orzecznictwo TSUE |
| Orzecznictwo SN / TK | sn.pl · trybunal.gov.pl | pełne uzasadnienia tam, gdzie udostępniane oficjalnie |
| Orzecznictwo administracyjne | NSA · CBOSA | orzecznictwo WSA/NSA, standardy kontroli |
| ETPC | HUDOC | art. 6 EKPC, ochrona własności, skuteczne środki |
Nie. W trybie domyślnym analizy prowadzą modele uruchomione na maszynie kancelarii. Tryb „prywatnej bramy” (modele hostowane poza lokalem) jest możliwy wyłącznie jako świadoma decyzja kancelarii, wyraźnie oznaczona w interfejsie przy każdej analizie.
Biblioteka prawa jest aktualizowana kontrolowanym pakietem różnicowym: pobieranym osobno, weryfikowanym podpisem, wgrywanym na maszynę bez kontaktu z aktami. W wariancie air-gap — nośnikiem. System zna datę ważności swojego korpusu i mówi wprost, jeśli analiza dotyka przepisu nowszego niż korpus.
To normalna i pożądana sytuacja. Arbiter odnotowuje rozbieżność jawnie w audycie zbiorczym, wraz z argumentacją obu stron. Mecenas widzi, które wnioski są jednomyślne, a które sporne — i może sporne zweryfikować priorytetowo.
Rekomendacja startowa: mini-PC klasy stacji roboczej, 64 GB RAM, szyfrowany NVMe, UPS. Dokładna specyfikacja zależy od skali kancelarii i liczby równoległych analiz — ustalamy ją podczas wdrożenia.
Dobieramy sprzęt, planujemy migrację pierwszych spraw i szkolimy zespół na Waszych aktach — bez wysyłania ich nikomu.
Powrót na stronę główną
